Bir masa köşede, tahta sandalyeler yorgun,
Şişenin yarısı boş, rakımda deniz kokusu yoğun.
Garsonun sesi uzaktan, eski bir şarkı tutturmuş,
Ben gözlerimi ufka dikmiş, içimde eski bir yolculuk.
Dalga vurur taşlara, köpüğü gümüşten tül,
Ay ışığı düşer bardağıma, sanki senin yüzün gibi gül.
Yan masada gülüşler, eski dost muhabbetleri,
Benim içimse başka yerde, geçmişin iskeleleri.
Bir balıkçı teknesi geçer ağır ağır,
Motor sesi bile bu geceye yakışır.
Sigaradan bir duman, göğe doğru savrulur,
Her nefeste senden kalan anı kavrulur.
Şarap şişesiyle sohbet ederim,
Kadehime vuran her damlada seni beklerim.
Deniz bazen dost olur, bazen hain,
Ama bu gece o da sessiz, benim gibi mahzun ve sakin.
Ve bil ki eğer bir gün bu meyhaneye gelirsen,
Beni aynı masada, aynı şarkıyla bulacaksın.
O vakit deniz de susacak, rakı da bitecek,
Sadece gözlerin kalacak, bu salaş meyhanede.
Volkan Gümüş / İNCİRLİOVA
