Karanlık bir geceye giderken gözlerim.
Nefesim boğazımda düğümlenir,
Bir neşter gibi keskin ve vuslat dolu,
Kör ışıklar hırsız gibi çalar her adımımda içimdeki umudu…
Ve şairler gece vakti hep bir sokağı düşler.
Uzayıp giden kimsesiz gölgeleri,
Sokak lambası gibi titrek gencecik yürekler
Sahipsiz gölgelerden kahkalar yükselir arşa
Bazense acı bir haykırış ..
Yıldızlar badem ağacındaki çiçek gibi açar
Bahar esintisi sarar sokağın soğuk kaldırımlarını
Gül esansı bir gece olur bazen umut beliriverir
Bazense susar her yan yankılanır ıslık sesleriyle..
Kasvet ve keskin rüzgarlar üşütür kimsesizleri
Kan iz düşümü bir harita çiziverir ansızın
Acımasız sokak penceresinden
Bir mısra dökülür yankılanır, kokuşmuş boğazlardan
Belli belirsiz nameler kurumuş boğazlardan zor anlaşılır
Yüreğinin öfkesi kusar bazen gecece kimsesizler
Çarmığa gerilmiş . savunmasız korku dolu gözlü kadınlar
Sisler içinde ağlaşan çocuklar..
Bir yanı acı ile savaş verirken
Diğer gecede bu sese tango yapan yaz akşamı
Süsler ülkesinin serseri prensesleri
Çağlar boyu akıp giden şehvetler…
Sevgi dilenen acı gözlü çocuklar
Bir sıcak gülümsemeye umut beslerler.
Karanlık geceye aydınlık dilenenler.
Gözleri ufka bakan donuk yürekler
Yaşamla- ölüm arası ince bir çizgi..
Geceye heyecan verip geceden nefret edenler
Her gece secde edip her sabah
Umuda peydah olan yürekler.
Gece size siz gececeye inat edenler …
Geceye Hoş geldiniz
Yazıyorsam Sebebi Var.
VOLKAN GÜMÜŞ / İNCİRLİOVA
