40 yıl Kamuda ve 26 yıldır köşe yazarlığı yapmaktayım. Gerek kamuda gerekse gazetecilikte insanların nasıl bir vasıfta olduğunu canlı canlı gördüm ve yaşadım. Kamuda makama gelmek için yalakalığın daniskasını gördüm…!
Kamuda mütevazılık ve erdemliği görmek çok zordur. Mütevazılık kendini küçültmek değildir. Hayat seni yukarı çıkardığında da aşağı çektiğinde de aynı insan kalabilmektir. Çünkü bazı insanlar yoklukta iyi görünür ama bollukta değişir. Bazıları ise şartları ne olursa olsun aynı kalbi taşır…!!!
Kamuda üst göreve gelince şahısların yürüyüşü bile değişiyor. Herkes kimin ne karakterde olduğunu az çok bilmektedir. Makama gelmek seni adam yapmaz. Her zaman dediğimi yine tekrarlıyorum. O oturduğunuz koltuk BERBER koltuğudur çok karıştırıyorsunuz.Evinizde köşeniz, koltuğunuz illaki vardır.Kamudaki koltuğun sahibi hiçbir zaman ortaya çıkmamıştır…!!!
İnsan zamanla şunu fark ediyor: Tevazu fakirlik değil, karakterdir. Sahip oldukların arttığında bile kibirlenmemek… Azaldığında ise hayata küsmeden yürüyebilmektir…!
Makamdan aşağı indiğiniz zaman veya görevden alındığınız zaman , At’tan indim Eşeğe bindim dersiniz…!Makamlar hiçbir zaman kalıcı değildir.Makama birde tepeden inme yani torpille liyakatsiz gelirseniz köle olursunuz…! Kimseye diyet borcunuz olmasın olursa karakteriniz fakirler, mahkum olursunuz…! Bir makam için onurunuzu şerefinizi ayaklar altına almayınız…!
Siyasette ve kamuda ahde vefa asla yoktur. Kamuda en son geleceği makama gelen şahısın yanında oturun bilmediği halt yok, her şeye yorum yapar. Çalışan mecbur katlanıyor. Sicilimiz bozulmasın, yoğurt kara dese bizde kap kara demek mecburiyetindeyiz. Bir kamu güvenlik görevlisi bölge müdürü ve bölge müdür yardımcısı olursa, AKP iktidarında liyakat aramak akıl tutulmasıdır…!!!
Mütevazı insan sürekli kendini kanıtlama ihtiyacı duymaz. Her ortamda en yüksek sesi çıkarmaya çalışmaz. Dinlemeyi bilir. İnsanların başarısından rahatsız olmak yerine içten sevinebilir. Çünkü değerin gösterişle değil, insanın iç dengesiyle ilgili olduğunu anlamıştır.
40 yıl Kamuda çalıştım, mütevazılıği göremedim. İnşallah bizden sonra gelen çalışanlarımız görür…! Sıkıntılı günler yaşadığınızda eş, dost kardeş akraba dediğiniz insanlar yanınızda hiçbir zaman olmaz, bahaneleri vardır…! Zor zamanlar insanın maskesini düşürür. Bolluk ise karakterini ortaya çıkarır. İşte tam bu yüzden bazı insanlar para ve makam kazandığında değişir, bazılarıysa sadece daha fazla iyilik yapmaya başlar…!para suyunu çeker yapa yalnız kalırsınız. Emekliliğinde bir ahıret gibi düşünün…! Şimdi makamınız, paranız vardır diye, herkes selam ve hürmet eder. Nasıl emekli olduğunuz da boşa çıktınız ya işte o zaman boş tenekeye dönersiniz. ‘’ Elime ne verdin ki, yüzüne çalayım’’ atasözünü unutmayınız. Makamlar, paralar baki değildir. Kimse bu devirde dost değildir. Dostluk mezara kadar olan dostla dostluk güzeldir. Gerisi menfaatçilerle etrafın çevrilidir. Menfaat biter, koltuk gider yapa yalnız kalırsınız. Onun için İnsan olduğunuzu unutmayınız….!!!
Selam ve saygılarımla
