Yakamozda Yanan Gölge

Gece çöktü yine… bir suç gibi üzerime,

Gölge oldum sessizliğin en derin yerine.

Yürek yangınım, sustuğum her kelimede,

Ağlıyor içim, kimselerin görmediği yerde…

Yakamozlar dans ederken kırık hayallerle,

Senin adını fısıldadı titreyen her dalga.

Bir zamanlar gözlerinde yanan güneşti bu kalp,

Şimdi ay ışığına muhtaç, serin bir mezarda…

Gölge gibi sürünüyor aşk, izi silinmiş bedenimde,

Ne bir ses var, ne nefes... yokluğunla küle döndüm işte.

Gecenin kucağında uyumaz oldum ben,

Her yıldız gözyaşım, her yıldız sen...

Yürek yangını...

Bir kez daha adını andım,

Ve o an...

Geceyi ağlattım.

Volkan Gümüş / İncirliova