Bolluk ve refah içinde yaşayana, CEFA GELİR…
Vefadan nasipsiz insan, gerçek bir DOST edinmeli!.
DOST’u olmayanlara, bir selâm dahi VEFA GELİR..
Cimrilikle şöhret bulan, ayda-yılda hayır yapsa;
O ufacık hayır bile, cimriye BİNCEFA GELİR! …
Kişi helâl kazanmalı.. Zorlamamalı şansını!.
Şans dediğin şey, insana, hayatta KAÇ DEFA GELİR! Savaşın acılarından, sefaletten, kıtlığından…
Kurtulabilen insana, yokluk bile REHA’ GELİR… Gürültüye, patırtıya katlanarak yaşayana,
Koskoca memleket bile, ıssız, sessiz, TENHA GELİR…
Kızgın güneşin altında, kazma kürek çalışana, ufak bir ağaç gölgesi, en büyük bir SAFA GELİR…
Ba’zen çekilmez olsa da, hastalıklar insan için…
Yatağa düşmeye görsün…
Ölüm bile REHÂ GELİR.. Şayet, kanaatkâr ise, siftah etmeyen esnafa, ufak tefek satışları, o gün için NEF’A gelir..
Öyle herkesler bilemez;
DOST OLMANIN KIYMETİNİ…
DOST’un elinden içilen, bir damla su ŞİFA GELİR!…
(VEFA; SEVGİ,SÖZÜNDE DURMAK-DOSTLUK VB.
REHA;KÂR,BOLLUK.
REHA;KURTULUŞ
NEF’A;ÇIKAR,KÂR.
BÎVEFA;SÖZÜNDE DURMAYAN,SEVGİSİNE GÜVENİLMEYEN)
“BAZI İNSANLAR oY KADAR FAKİR Kİ!.. SAHİP OLDUKLARI TEK ŞEY PARA!”
Hulusi GENİŞOĞLU / 2022
