Gecenin koynunda tüm yıldızlar çıplak,
Hiçbir ışık saklamıyor hakikati artık.
Karanlıkta her şey net,
Ama ben…
Yunan tanrıları gibi yorgun ve yalnızım.
Uzandım toprağın kalbine,
Göğe çevirdim özlemlerimi,
Yıldızlar sessiz bir koroyla
Bir tek seni söylüyor içimden.
Aşkı özlüyorum…
Çünkü geceler sarılmıyor artık.
Aşkı istiyorum…
Çünkü tenimdeki soğuk, sadece rüzgar değil.
Ey gökyüzü,
Beni bir tanrıçanın bakışlarına götür,
Unutayım yalnızlığı,
Ya da bırak…
Aşkın yokluğunda bile
Bir destan yazayım sana,
Kalbimi taş sananlara inat.
