YAZIYORSAM BİR SEBEBİ VAR

Gün her gün geçmeye mahküm

Tutamazsın, tükenir

Unutamazsın , ömür tükenir

Yüreğin sıkışır eski sevdaların hatıralarına

Tortusu kalır sildigin en ağır hatıralarının

Bitti dersin her şeyin ardından

Evet herşey birgün biter

Ömründe izi kalır nesterin kesik yarası gibi..

İstesen de istemesende unutamazsın

Daha siyahi gelir karanlık bir önceki geceden

Akmaya utanır göz yaşların

Islaktır artık yazdığın son mektup

Harfler birbirine karışır,aklın başka ...

Artık zamanı gelmiştir göç mevsiminin

Yüreğin sıcak yerlerden, kaçarak gider

Soğuk topraklara, kurumuş topraklara

Göçer umutların , hatıraların

Belki ilk terk edilisindir.

Kendin tarafından

İlk yüz üstü bırakılışındır.

Gider senden bütün iç güdüsel hislerin

Bir tek mazi kalır son kitabın son tozlu raflarında.

Okumaya cesaretin yoktur belkide

Bitti artık maziye saklı kaldı, çeyiz sandiginda unutulmuş umut ve heycanlar gibi

Oysa ki gözlerini vermistin,hayalini kurdugun mutluluğa

Herşey biter izi kalır

Nesterin kesik yarası gibi..

Cok istersin çekip gitmeyi..

Aklında kalır radyoda çalan son tiz bir sesin

Çalar kapını sonra, koskocaman bir yanlızlık

Ruhunu gökyüzü bedenini toprak alır..

Herkese herşeyi veren toprak seni senden alır..

Yazıyorsam Sebebi Var