Gözlerinle yandım kadın…
Yeşil mi mavi mi bilemedim,
Ama bildiğim bir şey var:
İçine baktıkça yanıyor gecelerim.
Yunan bir rüzgâr gibi estin kalbime,
Göç etmişsin belki ama aşk sende kalmış,
Teninde tarih,
Sesinde eski bir şarap gecesi var…
Dudaklarında bir ada suskunluğu,
Konuşmasan bile çağırıyor beni,
Ah şu gözlerin…
Her bakışınla günah yazıyorsun tenime.
Sen bir sahil gecesisin,
Gümüş bilekliklerin ay ışığına karışıyor,
Ve ben, her adımda
Biraz daha batıyorum sana...
Saklama o fırtınayı içinde,
Bırak aşk çıksın kıyıya
Tuzunla yak beni,
Gözlerinle boğ!
Bir ömür yetmez seni izlemeye,
Çünkü sen sadece bir kadın değilsin,
Sen,
Kendi tanrıçanı içinde taşıyan bir efsanesin.
Volkan GÜMÜŞ / İNCİRLİOVA
