Gece indi, sessizliğin koynunda,
Yıldızlar titrek, sanki birer ah…
Rüzgârla fısıldıyor adını yaprak,
Ey uzak, ey dokunamadığım sabah…
Tanrılar bile sustu bu gece,
Aşkın yasını tuttular gizlice.
Zeus kadehini yere çaldı öfkeyle,
Afrodit ağladı, gözlerinde senin çehrenle.
Ay, sana benziyor biraz bu gece,
Soğuk ama büyüleyici…
Sana dokunamayan ellerim,
Dualarla sarıldı göğe gizlice…
“Ey aşkın tanrısı!” dedim içimde,
“Al beni ya düşüne, ya kahrına!”
Özlem, yeryüzüne sığmıyor artık,
Gökler bile dar geliyor sabrına.
Sen yoksun, ama sesin var rüyamda,
Adını ezberlemiş gölgeler duvarımda…
Sensizlik bir din gibi çöktü içime,
Tanrılar bile çare bulamaz bu yarama
Volkan GÜMÜŞ / İNCİRLİOVA
