Ben içinde ümitsizlik olanı sevdim
Beklide aşklar için yaratmıştı. Tanrı !
Ne zaman ta derinden sevsem bir kadını
Eziliyor gonca güller yüreğimde
En güçlü zehirdir aşk,
Beklide
Alkol gibi damarlarımda gezmeli
Beynimde uçuşmalı hayalleri
Sarmalı her yanımı gece olmalı
İçimde mühür tutmuş yara gibi
Kaşıdıkça kan akmalı …
İnsan her gün değil bir gün ölmeli
Her gün bir kemiği kırılmalı
Acı içinde yanmalı ama yürümeli
Artık bir anı karır beynimin çeperlerinde
Bir yangın başlamalı yürekte
Bir gün yangın başlamalı yürekte
Bir gün bu çaresizlik bitmeli
Acın en büyük tesellisidir bekli ölüm
On geldiğinde, sevmekte yalan sevilmekte
Ne yöne baksan siyah bir karanlık
Gökler karanlık,ışık arama
Her şeyinle aşkn içindesin artık
Böyle gitgide çeker tuzlu deniz
Orada ölümsüz olur onca kara sevda
Sevmek te güzel te…
Aşk dediğin karşılıksız olmalı
YAZIYORSAM BİR SEBEBİ VAR…
Volkan GÜMÜŞ / İNCİRLİOVA
