Profesyonel insan, neden, niçin, nasıl sorularına cevap arayan insandır. Bu sebeple Profesyonel düşünen insan olaylara ön yargılı bakmaz. Bu soruları soran insan öz eleştiri yapıyor demektir. Profesyonel düşünebilen insan sorunlara çözüm arayışı içinde olan insandır. Buna karşın profesyonel düşünemeyen, yani hayata amatörce bakan insanlar, günü kurtarmak, sorunların etrafında dolanarak sonuca varmayı istemeyen insandır. Bu sebeple profesyonel düşünce ve davranış insanların temel özellikleri olmalıdır.
Bütün çalışanların profesyonel olma zorunluluğu vardır. O zaman başarı gelecektir, “bugün git, yarın gel” alışkanlığı, “bu kadar paraya bu çalışılır” düsturu profesyonel insanda yoktur.
Profesyonellik derken sadece iş yaşamında olması gereken davranışlardan söz etmiyoruz. İnsan bütün davranışlarıyla profesyonel olmak zorundadır.
Ayrıca bu cahiliyede yalan, bir profesyonellik belirtisidir. En İyi pazarlamacı, en iyi reklamcı, en iyi siyasetçi… en iyi yalan söyleyebilen kimsedir.
1870’lerden itibaren profesyonellik üstün bir öncelik kazandı ve tüm tutucu eğilimlerine karşın Sultan II. Abdülhamid bunu kabul etmek zorunda kaldı. Devrimci bürokratların mezun oldukları okulların çoğu onun saltanatı döneminde (1876- 1909) yeni temeller kavuştu.
Duygusallığımızın bizi zayıflattığına karar verip sözüm ona profesyonellik adına hislerimizi öldürmeye başlarız. Bizi insan yapan özelliklerin, bizi eksik ve kusurlu yaptığında karar kılarız. Dikenin değil de gülün canımızı acıttığı yargısına varırız. Mutlu ederek mutlu olma prensibini, yangında kurtarılmayacaklar listesine sokup oracıkta da unutur gideriz.
“Dahası efendim,” diye sürdürdü lord hazretleri, “sizin ‘profesyonellik’le ne demek istediğinizi de gayet iyi anladığımı sanıyorum. Görünüşe göre, insanın işlerini yalanla, dalavereyle yürütmesi demek bu. Önceliklerinizi, dünyanın iyiliğin ve adaletin…
Tecrübeler gösteriyor ki insanlara ve kuramlara güven duyulmasını sağlamanın yolu, onlara daha fazla sorumluluk ve hareket alanı sağlayan sahici ve samimi adımlar atmaktan geçiyor.
Kişisel gelişimin profesyonelliğin bir parçası olduğu söyleniyor. Doğrudur. Fakat şunun da doğru olduğuna inanıyorum: Ambalajın, içindekini solladığı, kapıya değil de kasaya yakın oturanların itibar gördüğü, dönekliğin esneklik olarak yutturulduğu böyle bir çağda; profesyonellik.
“sizin ‘profesyonellik❜le ne demek istediğinizi de gayet iyi anladığımı sanıyorum. Görünüşe göre, insanın işlerini yalanla, dalavereyle yürütmesi demek bu. Profesyonellik kendini haklı çıkarmaya çalıştığında sığındığın düstur olmamalı, önce ağzından çıkan ve verdiğin sözleri tutup tutmamakla başlar değil mi kardeş?
Sonuç olarak; Profesyonel insan olmak çaba ve dürüstlük gerektirir, gerek iş hayatında ve gerekse özel hayatında profesyonel insan gibi davranmayan insan amatördür. Sosyal hayat zordur. Başarılı olmak çaba ister. Evinde, işyerinde ve sosyal hayatında başarılı olmak profesyonel insan olmaktan, profesyonel düşünmekten ve hayata profesyonelce bakmaktan geçer.
Hulusi GENİŞOĞLU
